युगानुयुगे  प्रत्येक दारासमोर अखंड उभा असतो तो शांतपणे, न थकता, न कंटाळता अनंतकाल, अविचल अहेतुककृपासिंधु दार उघडले जाण्याची वाट बघत दिसत नाही तो आपल्याला कारण आपल्याला तो बघायचाच नसतो आपल्याला हवी असते फक्त आपली इच्छापूर्ती तीही पावशेर पेढ्यांच्या बदल्यात तोही पावतो म्हणा कधीतरी, कोणाला त्याच्यावरचा आपला विश्वास कापराप्रमाणे जळून जाऊ नये म्हणून खरंतर प्रचंड घाबरतो आपण त्याला अजिबात नको असतो तो आपल्याला कळते ना आपले … Continue reading कविता : युगानुयुगे

वटपौर्णिमा किंवा सावित्री म्हटले की मला उगीच फार जवळचे वाटते; कदाचित जोतिबांच्या सावित्रीमुळे असेल, कदाचित मूळ कथेचा खोल अर्थ डॉ. तारा भवाळकर यांनी समजावून दिल्यामुळे असेल; पण त्या स्पष्टीकरणानंतर सत्यवानाच्या सावित्रीचे फार कौतुक वाटले. तिच्या नशिबी जे आले ते तिने गपगुमान स्वीकारले नाही; प्रत्यक्ष यमाशी वाद घातला, चातुर्याने आपल्या मागण्या पूर्ण करून घेतल्या. म्हटले तर सावित्री धैर्याचे, हुशारीचे उदाहरण; पण आपण तिला फक्त पातिव्रत्याचे प्रतीक करून टाकले.  … Continue reading कविता : वटसावित्री ते वटधरित्री 

कोणास प्यारा पिंजरा कोणी म्हणे याला व्यथा कोणास भासे काव्य हे कोणास वाटे ही कथा कुठल्या सुखाच्या कल्पनांचे कोष विणूनी भोवती कल्पनेचे पंख सारे कल्पनेतच राहती का सुखाने भरल्या घराला उंबरे अन् चौकटी मुक्त वाहू पाहता बघ वाट किती ही एकटी का घराचे छत मलाही आकाश माझे वाटले आकाश विहराया दिले पंख जेव्हा छाटले साऱ्याच घारी अन् गिधाडे झेप घेता नभी जरा एक आहे घरी … Continue reading कविता : पिंजरा

मला ठाऊक आहे मीच सोडलंय तुला पण, तू तरी कुठे प्रतिकार केलास? तू प्रतिकार केला नाहीस…  माझ्या वागण्याला पुष्टी मिळाली दुखऱ्या मनाने घेतलेला निर्णय  अहंकार जागृत करून गेला आणि मन आणखी आणखी कडू होत गेलं गतकाळाचा विचार करताना जाणवत गेलं की विरघळण्याचे क्षण तर खूप होते मग आपलं विरघळणं खोटं होतं का? की आपण फारच प्रसंगानुरूप वागतो?   आपल्याला आयुष्यात काय हवंय  हे त्या त्या … Continue reading कविता : गाभारा 

तशी साऱ्यांच्याच मनात असते लपलेली  आभाळाला स्पर्श करण्याची इच्छा  आपले पाय असतात जखडबंद  अदृश्य अनुल्लंघनीय गुरुत्वाकर्षणाने        येते एखादी परी वेगळ्याच मितीतून        उतरते जमिनीवर अगदी अलगद       असते ती आपली पण नसते आपल्यात       मुक्तहस्ते देऊन जाते काही विलक्षण       चाकोरीबद्ध चौकटीपलीकडचे परीस्पर्शाने होत नाही आपले सुवर्ण  आपण नसतो धड लोखंडही  तरी काही अपार्थिव आपले जीवन उजळवून गेले  याची जाणीव होण्याचे भाग्य काय कमी आहे . Continue reading कविता :परीस्पर्श  

 बंगला पूर्णत्वाला गेला,  नावाची पाटी लागली,  छाती किंचित फुगली.   खूप विचारपूर्वक केलेले बंगल्याचे ते महाद्वार,  बाहेर जाळी, त्याच्यात भक्कम दार,  टेहळणीसाठी असणारे ते सुरक्षित भोक  आत नामांकित कंपनीचे भले भक्कम लॅच,  त्याचे अनेक दातरे, वगैरे वगैरे.   तो नतद्रष्ट दिवस,  बायको माहेरी,  गॅसवर उतू गेलेले दूध,   मांजराने आडवी केलेली कचऱ्याची बादली,  मांजराच्या दिशेने  त्वेषाने घेतलेली ती धाव…   मागे धडाडकन आपटून बंद झालेले दार   आत राहिलेली लॅचची … Continue reading मुक्तछंद : कुलुपापलीकडले ब्रम्हांड ! 

दोन कविता  १  काळा असो गोरा असो अजूनही नखे का वाढती हा संत तो आहे खुनी  नाही नखांना माहिती ज्यांच्या गळ्याला लागली अस्तित्व त्यांचे संपले ज्यांच्या गळाला लागली त्यांनी जगाला जिंकले   सांगेल का कोणी कधी आहे नखांना हा गुन्हा येणे तयांनी कोरल्या विकृतीच्या या खुणा नाकारली नाही कुणी अजूनी  नखांना   थोरवी रंगात रंगे प्रेमिका  अजूनही नखांना रंगवी २ अंधार येतोय  असे पाहून  सूर्य … Continue reading कविता – फेब्रुवारी २०२४

१.    शून्य आणि पूर्ण असते शून्याला काही किंमत, काही अर्थ व्याख्येनुसार पूर्ण रिते संपूर्ण अभाव हाच स्वभाव तरी किती विलक्षण क्रिया-प्रक्रिया अंकाच्या डावीकडे मांडा : तसुमात्र फरक नाही उजवीकडे आले की मूल्य दशगुणीत   मिळवा वा वजा करा : मूळ अंक तसाच   गुणाकार : कितीही जटील गणित असो शून्याने गुणले की उत्तर भोपळा   शून्याने भागा : एकदम अनंताकडे झेप   कोणत्याही संख्येचा शून्य घात : परत … Continue reading कविता

माझ्या नैतिक कण्याला  सदसद्विवेकाची टोचणी लागलीय  हात पाय बधिर होतात, कधीमधी बोबडी वळते.  हल्ली आजार थोडासा बळावलाय  मेंदूही बधिर होतो.  ‘डाव्या’ इतिहासाचे चुकीचे ट्रॅक्शन लावल्याचा  हा सारा परिणाम असे तज्ज्ञ म्हणतात .  नशीब … हा आजार फारसा संसर्गजन्य नाही , शिवाय आजाराविरोधात हर्ड इम्युनिटी चांगली काम करते.  याला धर्माची गोळी चांगली लागू पडते  पण त्याला फार साईड इफेक्ट आहेत  सोबत खाण्यापिण्याची भरपूर पथ्येही.  आजाराच्या उपचाराचे … Continue reading कविता : उपचार