देशाच्या संदर्भात विचार करायला लागले की सर्वप्रथम आपल्या डोळ्यांपुढे सर्वोच्च पदावर असलेले राजकीय नेते उभे राहतात आणि त्यांचीच चर्चा माध्यमांतून अधिक होत असते. याचे कारण देशाची ध्येयधोरणे लोकांनी निवडून दिलेले राजकीय नेतेच ठरवत असतात; ती सत्ता आणि ते अधिकार त्यांच्याच हातात असतात. हे अर्थात खरे असले, आणि लोकशाहीत ते तसेच असणे आवश्यकही असले, तरी त्या धोरणांची अंमलबजावणी करण्याची जबाबदारी मुख्यतः भारतीय प्रशासकीय सेवेतील (‘आयएएस’मधील) साधारण … Continue reading नागराजन विठ्ठल : प्रशासकीय सेवेचा एक आदर्श 

Lives of great men all remind us, We can make our lives sublime, And, departing, leave behind us, Footprints on the sands of time. (श्रेष्ठ अमेरिकन कवी हेन्री वॅड्सवर्थ लॉन्गफेलो याच्या दोनशे वर्षांपूर्वी लिहिलेल्या अजरामर ओळी) मॅजेस्टिक शब्दाचा अर्थ आहे भव्य, दिव्य, नेत्रदीपक. ते विशेषण सामान्यतः एखाद्या खूप मोठया वास्तूला उद्देशून वापरले जाते. मुंबईच्या गिरगावमधील मॅजेस्टिक थेटरला ते तसे लागू पडणारे होते, कारण दुसऱ्या महायुद्धाच्या … Continue reading केशवराव कोठावळे : मराठी साहित्याचा वसंतऋतु 

माणसं आपल्याला कधी ना कधी प्रत्यक्ष-अप्रत्यक्षपणे भेटत असतात ;मग ती कुठल्याही क्षेत्रातली असोत. त्यांचा थोडा सहवासही आपल्याला खूप काही देऊन जातो, शिकवून जातो.काही वर्षांपूर्वी असंच एक असामान्य, अलौकिक व्यक्तिमत्त्व मला भेटलं, ज्यांचं नाव आहे आहिताग्नि राजवाडे. खरंतर त्यांना मी प्रत्यक्ष पाहिलं नाही, ऐकलंही नाही; तरीही ते मला भेटले असं मी म्हणतेय. त्यांच्या व्यासंगाची, अफाट कष्टांची, ज्ञानोपासनेची ‘धग’ मला लागली. त्यांचं निर्भीड, परखड व्यक्तिमत्त्व माझ्यापर्यंत पोहोचलं ते … Continue reading आहिताग्नि शंकर रामचंद्र राजवाडे – भाग २

 ‘मी नॅशनल पार्कला पुन्हा आले त्याची गोष्ट’        १४.६.२०२३                                                   कालपर्यंत सगळीकडे उष्मा वाढला होता. अंगातून घामाच्या धारा वाहत होत्या; पण आज सकाळपासून थंड वारे वाहू लागले. पांढऱ्याशुभ्र आकाशात कुठून कुठून काळे ढग जमा होऊ लागले . सकाळी नऊ वाजता रिमझिम पाउस पडू लागला. या पहिल्या पावसाच्या सोबतीने मी  संजय गांधी नॅशनल पार्कमध्ये बरोबर दहा वर्षांनी पशुवैद्यकीय अधिकारी म्हणून पुन्हा  प्रवेश केला. गेटवरच्या गार्डने माझी बाईक … Continue reading पुनर्भेट नॅशनल पार्कची.. 

(१३-१०-१८७९ ते २७-११-१९५२) आहिताग्नि शंकर रामचंद्र राजवाडे. अनेकांसाठी तसं हे अनोळखी नाव. महाराष्ट्रातील काही अभ्यासक आणि विचारवंत वगळता या ज्ञानोपासकाची फारशी ओळख महाराष्ट्राला नाही. एकेकाळी ‘अग्निहोत्र मंदिर’, २८६ सदाशिव पेठ, पुणे (महाराष्ट्र) इथं या प्रकांड पंडिताचं वास्तव्य होतं. त्यांनी आयुष्यभर फक्त ज्ञानसंग्रह आणि ग्रंथलेखन केलं. हिंदुस्थानभर दौरे करून धर्म, तत्त्वज्ञान आणि इतिहास या विषयांवर व्याख्यानं दिली. ‘ज्ञानोपासक’ या बिरुदाला त्यांच्यामुळे श्रेष्ठत्व प्राप्त व्हावं असं हे … Continue reading आहिताग्नि शंकर रामचंद्र राजवाडे