एक नाटक, दोन दृष्टिकोण  : एका नटाचा मृत्यू

 महेश एलकुंचवार यांनी लिहिलेला ‘एका नटाचा मृत्यू’ हा एकल प्रयोग पाहिला. हा दीर्घांक मी अलीकडेच वाचला होता. मुळात मी फारशा नाट्यसंहिता वाचल्या नसल्यामुळे संहिता वाचणं आणि लगेच तिचा रंगमंचावरील प्रयोग पाहणं, हा अनुभवही माझ्यासाठी जवळजवळ पहिलाच होता. ही संहिता वाचताना एलकुंचवारांनी रंगमंच, प्रकाशयोजना, संगीत आणि अभिनेत्याच्या प्रत्येक हालचालीचं केलेलं सूक्ष्म आणि तपशीलवार वर्णन विशेष लक्ष वेधून घेत होतं. वाचतानाच नाटक डोळ्यांसमोर उभं राहत होतं. त्यामुळे … Continue reading एक नाटक, दोन दृष्टिकोण  : एका नटाचा मृत्यू

बुद्धिवादाची शोकात्मता 

 बुद्धिवाद म्हणावे, की बुद्धिप्रामाण्यवाद हा प्रश्न आधी सोडवून घेऊ. माहीत नसलेल्या गोष्टीला कल्पना, विश्वास, श्रद्धा हे प्रमाण न मानता प्रत्यक्ष बौद्धिक अस्तित्व असेल तरच ती गोष्ट मान्य करणे, याला म्हणू बुद्धिप्रामाण्यवाद. हा प्रकार खरे-खोटे, सत्य-असत्य यांच्याशी प्रामुख्याने संबंधित आहे. पण, याच्याही पुढे जाऊन मानवी जगण्यात बुद्धी हाच फक्त एकमेव पाया असतो आणि माणसाचे एकूण जगणेच बुद्धीच्या क्षेत्रातच फक्त घडत असते अशी खातरी असणे याला बुद्धिवाद … Continue reading बुद्धिवादाची शोकात्मता 

संवाद नव्या पिढीशी

पुण्यातील महाराष्ट्रीय कलोपासक संस्थेचे चिटणीस पुरुषोत्तम रामचंद्र उर्फ अप्पासाहेब वझे(पु.रा.वझे) यांचे १ ऑगस्ट १९६२ रोजी निधन झाले.  त्यांच्या स्मरणार्थ इ.स.१९६३पासून या संस्थेने आंतरमहाविद्यालयीन एकांकिका स्पर्धा चालू केल्या आणि त्या स्पर्धांमधून विजयी होणाऱ्या संघाच्या कॉलेजला पुरस्कार म्हणून, पुरुषोत्तम करंडक देण्यास सुरुवात केली. महाविद्यालयीन विद्यार्थ्यांसाठी ही स्पर्धा असल्याने एक प्रकारे नाट्यसृष्टीचे भविष्य काय व कसे असणार आहे त्याचे सूचन करणारी अशी  ही स्पर्धा म्हटली पाहिजे. या स्पर्धेचा … Continue reading संवाद नव्या पिढीशी