सकाळची वेळ, तव्यावर घावन टाकल्याचा ‘चुर्रर्र आवाज आला.  त्याचा मंद सुगंध जेवणघरात  दरवळला. सुमित्रा खुर्चीत निःस्तब्ध बसली होती – शून्यात  पाहत. आभाने तिच्या पुढ्यात  टेबलावर प्लेट ठेवली,म्हणाली, “आई, घे गरमगरम… तुझ्या आवडीची तांदळाची घावनं… मऊ, लुसलुशीत, जाळीदार…त्याच्याशी नारळाची चटणी, शिवाय नारळाचे दूध… गूळ  वेलची घातलेलं.”  विचारातून जागी होत सुमित्रानं तिच्याकडे पाहिलं. “इतकी नकोत गं मला…एकच पुरे… जाणार नाहीत जास्त!” “काहीतरी काय… खायलाच हवं हे सगळं. … Continue reading देवगड हापूस