माझी कच्छला जाण्याची ही  तिसरी वेळ. ‘कच्छ देखा, मगर बहोत कुछ नहीं देखा.’  असा अनुभव आला. सुरुवात झाली ती एका स्वप्नाने. ३४ कि.मी.चा एकेरी, अरुंद, सरळ, समांतर, एकही वळण नसणारा, खाचखळगे नसलेला ‘Road to the Heaven.’  ह्या रस्त्यावर मनसोक्त फिरायचे – हात लांब केले तर जणू हाताला अथांग मीठसागर लागेल! त्या मीठसागरात उगवता, मावळता सूर्य बघायचा. रात्री चंद्राच्या शीतलतेत चमचमणारे ‘मीठ-हिरे’ डोळ्यांनी मनसोक्त वेचायचे.  पण … Continue reading चित्रकथा : कच्छ पुनश्च